Learning Tools

صفحه رویدادها/اسطوره ها

هنگامی که آدولف هیتلر به کشتار کریستال ناخت پی برد، سعی کرد آن را متوقف کند

دیوید ایروینگ (David Irving)، که دادگاه عالی لندن وی را انکارکنده هولوکاست، نژادپرست، و ضدیهود خوانده است، می‏گوید هنگامی که هیتلر به کشتاری که توسط جوزف گوبلز (Joseph Goebbels)، وزیر تبلیغات رژیم آلمان، آغاز شده بود پی برد "از عصبانیت کبود" شد و دستور داد تا سریعاً متوقف شود.

ولیکن، آدولف هیتلر کوشی در متوقف ساختن کشتار کریستال ناخت (Kristallnacht) به عمل نیاورد. او به گوبلز اجازه داد تا آن را آغاز کند. مسؤولان دیگر حزب نازی، در بین افراد نزدیک به هیتلر و زیردستانشان، در طول آن شب دستورالعمل‏های به منظور هدایت کشتار به بهترین وجه - و نه متوقف ساختن آن - صادر کردند.

کریستال ناخت چه بود؟

کریستال ناخت ("شب شیشه‏های شکسته") کشتاری خشن بود با حمایت دولت که در سراسر آلمان و اتریش در 9 و10 نوامبر 1938 به وقوع پیوست. این کشتار ظاهراً پاسخ عمومی خودجوشی بود به خبر کشته شدن یک دیپلمات آلمانی به دست جوانی یهودی به نام هرشل گرینزپان (Herschel Grynszpan)، که وی را به خاطر اخراج خانواده‏اش از آلمان به لهستان به ضرب گلوله از پای درآورد. صدها کنیسه به آتش کشیده شد، هزاران خانه و مغازه یهودیان ویران شد، حداقل 91 یهودی به قتل رسیدند و تعداد بسیار دیگری مورد حمله قرار گرفتند و به شدت صدمه دیدند. بیش از 20000 مرد یهودی دستگیر و به اردوگاه کار اجباری فرستاده شدند و در آنجا مورد بدرفتاری و ارعاب قرار گرفتند.

واقعیت اینکه آیا هیتلر سعی کرد کشتار کریستال ناخت را متوقف کند

مطلقاً هیچ مدرکی مبنی بر اینکه هیتلر دستور توقف کشتار را به گوبلز داده باشد یا اینکه گوبلز کوششی در این راستا به عمل آورده باشد در دست نیست. خاطرات گوبلز حاکی از آن است که او از آنچه از داخل اتومبیل در هنگام بازگشت به هتل مشاهده کرده بود خشنود بود. "وقتی که به سمت هتل رانندگی می‏کنم، پنجره‏ها می‏شکنند. آفرین! آفرین! کنیسه‏ها در تمام شهرهای بزرگ می‏سوزند. اموال آلمان‏ها در خطر نیست."

دیگر آنکه، هیچ فرد دیگری هم کوشی در راستای توقف کشتار به عمل نیاورد. در طی شب، سه تلگراف مختلف توسط مقامات بالای نازی ارسال شد.

در 9 نوامبر، در ساعت 11 و 55 دقیقه بعد از ظهر، هاینریش مولر (Heinrich Müller) تلگرافی متضمن دستورالعمل‏های در مورد کشتار از برلین به مسؤولان پلیس آلمان ارسال کرد. بخشی از تلگراف مولر از این قرار است: "اقداماتی علیه یهودیان، مشخصاً علیه کنیسه‏هایشان، بزودی سراسر آلمان را فرامی‏گیرد. نباید مانع این اقدامات شد." باید جلوی غارت گرفته می‏شد. دستگیری 20000 تا 30000 یهودی به تصویب رسید.
در 10 نوامبر، ساعت 1 و 20 دقیقه صبح،< راینهارد هیدریش (Reinhard Heydrich) دستوراتی را که مستقیماً توسط هاینریش هیملر (Heinrich Himmler)، رئیس پلیس آلمان، که با هیتلر در مورد آنها رایزنی کرده بود، داده شده بود، به نیروهای پلیس و ماموران گشتاپو مخابره کرد. این تلگراف به پلیس فرمان می‏داد تا از تخریب اموال یهودیان و اقدامات خشونت‏آمیز علیه یهودیان آلمان جلوگیری نکنند. تنها محدودیت‏های هیملر و هیدریش برای پلیس و گشتاپو این بود که زندگی و اموال آلمان‏ها را به خطر نیندازند.
و بالاخره، رودلف هس (Rudolf Hess)، رئیس حزب نازی و یکی از افراد بسیار نزدیک به هیتلر، تلگرافی در 10 نوامبر، ساعت 2 و 56 دقیقه، به تمامی دفاتر حزب در سراسر آلمان فرستاد. این بخشنامه آتش زدن مغازه‏های یهودیان را منوع می‏کرد: "... بر اساس فرمان فوری، آتش زدن مغازه‏های یهودیان یا امثال آن نباید در هیچ مورد و تحت هیچ شرایطی به وقوع پیوند."

نتیجه

آدولف هیتلر کوشی برای متوقف ساختن کشتار به عمل نیاورد. او به گوبلز اجازه داد تا آن را آغاز کند. خاطرات گوبلز نشان می‏دهد که در تمام شب و روز بعد دست او در اجرای آن باز بود و او از نتایج آن خشنود بود.
مقامات دیگر حزب نازی، در حلقه محرمان هیتلر و افراد تحت فرمان آنها، دستورالعمل‏های مشخصی در طول شب صادر کردند تا کشتار به بهترین نحو به اجرا در آید - و نه اینکه متوقف شود. هیچ یک از این افراد جرأت نمی‏کرد بدون اجازه هیتلر اقدامی عمده علیه یهودیان را آغاز کند یا ادامه دهد.